Shloka 107
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
अथ पज्चदशो राजन गुणस्तत्रापर: स्मृत: । पृथक्कलासमूहस्य सामग्र्यं तदिहोच्यते
atha pañcadaśo rājan guṇas tatrāparaḥ smṛtaḥ | pṛthakkalāsamūhasya sāmagrīyaṃ tad ihocyate ||
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ບັດນີ້ ໂອ ພະຣາຊາ, ຍັງມີຄຸນລັກສະນະທີ່ສິບຫ້າອີກປະການໜຶ່ງທີ່ຖືກຮັບຮູ້. ທີ່ນີ້ ມັນຖືກອະທິບາຍວ່າ ແມ່ນຄວາມຄົບຖ້ວນ ແລະການປະສານກັນຢ່າງຖືກຕ້ອງຂອງກຸ່ມສິລະປະແລະທັກສະທີ່ແຕກຕ່າງ—ໃຫ້ຄວາມຊໍານານແຕ່ລະຢ່າງມາຮວມເປັນອົງລວມອັນກົງກັນ. »
भीष्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that beyond possessing many separate skills, a higher virtue is their sāmagrī—completeness and coordinated integration—so that diverse arts function together effectively and responsibly.
Bhīṣma continues a structured enumeration of qualities (guṇas) while instructing the king, introducing an additional item: the integrated sufficiency of a set of distinct arts and competencies.