Shloka 76
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
स निमज्जति कालस्य यदैकत्वं न बुध्यते । उनन््मज्जति हि कालस्य समत्वेनाभिसंवृत:
sa nimajjati kālasya yadaikatvaṁ na budhyate | unmajjati hi kālasya samatvenābhisaṁvṛtaḥ ||
ຍາຊະນະວັນກະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຜູ້ໃດບໍ່ຕື່ນຮູ້ເຖິງຄວາມເປັນໜຶ່ງ (ກັບອາດຕະສູງສຸດ) ຜູ້ນັ້ນຈົມລົງໃນອໍານາດແຫ່ງເວລາ. ແຕ່ເມື່ອຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍຄວາມເສມພາບ ກໍລອຍພົ້ນເຫນືອເວລາ. ຄໍາສອນຄື: ຄວາມຜູກມັດດໍາລົງຢູ່ເພາະການເຂົ້າໃຈຜິດເລື່ອງຕົວຕົນ ແລະຄວາມຍຶດຕິດ; ການຫຼຸດພົ້ນເກີດຈາກທັດສະນະທີ່ເສມພາບມັ່ນຄົງ ແລະການຮູ້ຈັກຄວາມເປັນໜຶ່ງກັບຄວາມຈິງສູງສຸດ.
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
Failure to realize one’s unity with the Supreme leads to being overwhelmed by Time (mortality, change, suffering). Equanimity (samatva) grounded in right knowledge enables one to transcend Time’s sway.
In a didactic discourse within the Śānti Parva, Yājñavalkya explains the spiritual condition of the jīva: ignorance of oneness causes ‘submergence’ in kāla, while the cultivation of even-minded wisdom brings ‘emergence’—a metaphor for liberation.