Mahabharata — Shanti Parva, Shloka 57
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
मूढ़बुद्धि मानव उस आत्माके सम्बन्धमें द्वैतभावसे युक्त धारणा रखते हुए कहते हैं --'सनातन अव्यक्त परमात्मा दूसरा है और पचीसवाँ तत्त्वरूप जीवात्मा दूसरा, परंतु साधु पुरुष उन दोनोंको एक मानते हैं ।।
yājñavalkya uvāca |
muḍhabuddhayaḥ mānavā ātmanaḥ sambandhe dvaitabhāvena yuktāṃ dhāraṇāṃ kṛtvā vadanti— “sanātanaḥ avyaktaḥ paramātmā anyaḥ, pañcaviṃśaḥ tattvarūpaḥ jīvātmā anyaḥ” iti; kintu sādhavaḥ puruṣāḥ tayor aikyaṃ manyante ||
te na etat abhinandanti pañcaviṃśakam acyutam |
janma-mṛtyu-bhayāt yogāḥ sāṅkhyāś ca paramaiṣiṇaḥ ||
janma-mṛtyu-bhayarahitāḥ paramapada-prāptim icchantaḥ sāṅkhyavidāḥ yoginaś ca jīvātma-paramātmanor bhedaṃ na manyante; jīveśvarābheda-vādinaṃ pūrvoktaṃ darśanaṃ vā sādhumatam api te’bhinandanti eva ||
ຍາຊະນະວັນກະຍະ ກ່າວວ່າ: ຄົນທີ່ປັນຍາທຶບ ຍຶດຖືຄວາມເຫັນແບບສອງພາກຕໍ່ອາດຕະມັນ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ພຣະອາດຕະມັນສູງສຸດອັນຖາວອນ ແລະບໍ່ປາກົດ ແມ່ນອັນໜຶ່ງ; ສ່ວນຕັດຕະວະທີ 25 ຄື ຈີວາດຕະມັນ ແມ່ນອີກອັນໜຶ່ງ.” ແຕ່ບັນດາຜູ້ຮູ້ ແລະສາທຸຊົນ ເຫັນສອງນັ້ນເປັນອັນດຽວ. ຜູ້ສະແຫວງຫາຈຸດໝາຍສູງສຸດ—ນັກຮູ້ສາງຂະຍະ ແລະນັກໂຍຄະ—ຜູ້ພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວເກີດແລະຕາຍ ບໍ່ຍອມຮັບການຖືວ່າ ‘ທີ 25’ (ຈີວາດຕະມັນ) ແຍກຕ່າງຈາກອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ພວກເຂົາບໍ່ຮັບການແບ່ງແຍກແຂງກະດ້າງລະຫວ່າງ ຈີວາ ແລະ ພຣະອົງສູງສຸດ; ແຕ່ກັບຢືນຢັນຄໍາສອນທີ່ປະກາດຄວາມບໍ່ແຕກຕ່າງຂອງທັງສອງ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນໜ້າ ເປັນທັດສະນະຂອງຜູ້ດີ.
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse critiques a rigid dualism that separates the unmanifest Supreme Self from the individual self. It presents the ‘sādhu’ view: advanced Sāṅkhya-knowers and yogins, seeking the highest state and free from fear of birth and death, affirm non-difference (abheda) between jīva and the Imperishable.
In a didactic setting within Śānti Parva, the sage Yājñavalkya instructs by contrasting two viewpoints: the dull-minded who posit two separate realities (Paramātman vs. jīvātman), and the spiritually mature seekers who regard them as one, endorsing the earlier-stated doctrine of non-duality.