Shloka 31
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
अथोक्तश्न महाराज राजा गन्धर्वसत्तम: । पृष्टवाननुपूर्वेण प्रश्नमर्थविदुत्तमम्
atho'ktaś ca mahārāja rājā gandharva-sattamaḥ | pṛṣṭavān anupūrveṇa praśnam artha-vid-uttamam ||
ຍາຊະນະວັນກະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າແຕ່ມະຫາຣາຊາ, ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍານັ້ນແລ້ວ, ພະຣາຊາແຫ່ງຄັນທະວະ—ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ—ໄດ້ຖາມຄໍາຖາມຕາມລໍາດັບ, ເປັນຄໍາຖາມອັນມີນໍ້າໜັກສູງສຸດ ຈາກຜູ້ຮູ້ນັຍະ. ຂ້າໄດ້ກ່າວແກ່ພະຣາຊານັ້ນວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ, ທ່ານໄດ້ຍົກຄໍາຖາມອັນດີເລີດຂຶ້ນທີລະຂໍ້. ທ່ານເປັນຜູ້ຮູ້ຄວາມໝາຍ. ຂໍໃຫ້ຢຸດຄອຍຊົ່ວຄາວ; ໃນລະຫວ່າງນັ້ນ ຂ້າຈະພິຈາລະນາຄໍາຖາມຂອງທ່ານ.” ພະຣາຊາແຫ່ງຄັນທະວະກ່າວວ່າ “ດີແທ້” ແລ້ວນັ່ງຢູ່ຢ່າງສງົບ»
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse models disciplined inquiry and responsible speech: even a wise teacher pauses to reflect before answering weighty questions, emphasizing that ethical and dharmic matters require careful deliberation rather than impulsive replies.
After prior discussion, the Gandharva king (Viśvāvasu) asks a series of well-ordered questions. Yājñavalkya praises the questions and the questioner’s discernment, requests time to consider, and the Gandharva king agrees and sits silently.