Shloka 10
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
तदनन्तर मुझे तापसे दग्ध होता देख भगवान् सूर्यने कहा--'“तात! तुम दो घड़ीतक इस तापको सहन करो। फिर यह स्वयं ही शीतल एवं शान्त हो जायगा” ।।
tad-anantaraṁ māṁ tāpasena dagdhaṁ hotaṁ dṛṣṭvā bhagavān sūrya uvāca— “tāta! tvaṁ dve ghaṭike tāvat imaṁ tāpaṁ sahiṣyase; tataḥ svayam eva śītalaṁ śāntaṁ ca bhaviṣyati.” śītībhūtaṁ ca māṁ dṛṣṭvā bhagavān āha bhāskaraḥ— “pratiṣṭhāsyati te vedaḥ sakhilaḥ sottaro dvija.”
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອພຣະອາທິດຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະຄຸນ ເຫັນຂ້ອຍຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມຮ້ອນແຫ່ງຕະປະ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ລູກເອີຍ! ຈົ່ງອົດທົນຄວາມຮ້ອນນີ້ສອງກະຕິກາ; ແລ້ວມັນຈະເຢັນ ແລະສະຫງົບລົງໂດຍຕົນເອງ»។ ເມື່ອຂ້ອຍເຢັນສະຫງົບຢ່າງສົມບູນແລ້ວ ພຣະພາສະກະ (ພຣະອາທິດ) ເຫັນຂ້ອຍ ແລະກ່າວວ່າ: «ໂອ ທະວິຊະ! ພຣະເວດທັງມວນ—ຄົບຖ້ວນ ພ້ອມດ້ວຍ ‘ອຸດຕະຣະ’ ຄື ອຸປະນິສັດ—ຈະຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນເຈົ້າ»។
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
Endurance and disciplined tapas lead to inner cooling (śānti) and readiness for higher knowledge; when the seeker is purified and steadied, sacred learning—up to the Upaniṣadic culmination—can become firmly established within.
Yājñavalkya describes being scorched by ascetic heat; the Sun-god instructs him to endure briefly until the heat naturally subsides. Once cooled, the Sun blesses him that the complete Veda, including its culminating teachings (uttara/Upaniṣads), will be established in him.