Shloka 14
Śuka–Janaka Saṃvāda: Āśrama-krama, Jñāna-vijñāna, and the Marks of Liberation (शुक-जनक संवादः)
एषा ते व्यक्तितो राजन् विभूतिरनुदर्शिता । आदी मध्ये तथान्ते च यथातत्त्वेन तत्त्ववित्,तत्त्वज्ञ नरेश! यह मैंने तुम्हारे निकट आदि, मध्य और अन्तमें तत्त्वतः प्रकाशित होनेवाली जीवकी व्यक्तिगत विभूतिका वर्णन किया है
eṣā te vyaktito rājan vibhūtir anudarśitā | ādau madhye tathānte ca yathātattvena tattvavit ||
ຍາຊະນະວັນກະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ຂ້າໄດ້ຊີ້ແຈງໃຫ້ທ່ານເຫັນແລ້ວ ການປາກົດຕົວແບບສ່ວນບຸກຄົນ (vibhūti) ຂອງຊີວະ ດັ່ງທີ່ປະຈັກໃນປະສົບການ. ຈາກຕົ້ນ, ຜ່ານກາງ, ຈົນເຖິງທ້າຍ, ຂ້າໄດ້ວາງໄວ້ຕາມຄວາມເປັນຈິງ—ເພື່ອໃຫ້ທ່ານ, ຜູ້ຮູ້ສັດຈະ, ເຂົ້າໃຈມັນຕາມທີ່ມັນເປັນ.»
याज़्वल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse closes a doctrinal explanation: the sage affirms that he has presented the jīva’s ‘individual manifestation’ clearly and truthfully, tracing it across the whole course of existence—beginning, middle, and end—so the listener may understand reality as it is.
In Śānti Parva’s instructional setting, Yājñavalkya addresses a king and summarizes that his exposition is complete: he has ‘shown’ the doctrine in a systematic way (from start to finish), emphasizing fidelity to tattva (true principle/reality).