Shloka 26
सुवर्णष्ठीविनोपाख्यानम्
The Account of Suvarṇaṣṭhīvin
कुरुश्रेष्ठ उसका वह अत्यन्त अद्भुत वृत्तान्त सारे जगतमें फैल गया। देवराज इन्द्रको भी यह मालूम हो गया कि वह बालक महर्षि पर्वतके वरदानका फल है ।।
tataḥ svābhibhavād bhīto bṛhaspatimate sthitaḥ | kumārasya antarprekṣī babhūva balavṛtrahā ||
ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງກຸຣຸ, ເລື່ອງລາວອັນອັດສະຈັນນັ້ນແຜ່ກະຈາຍໄປທົ່ວໂລກ. ອິນທຣະ ຈອມເທວະດາ ກໍຮູ້ວ່າ ເດັກນ້ອຍນັ້ນແມ່ນຜົນແຫ່ງພອນທີ່ ມະຫາຣິສີ ພາຣະວະຕະ ໄດ້ປະທານ. ຕໍ່ມາ ອິນທຣະ—ຜູ້ປາບ ບະລະ ແລະ ວຣຶຕຣະ—ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວວ່າຈະຖືກອຳນາດກົດຂີ່, ໄດ້ຍຶດຕາມຄຳແນະນຳຂອງ ພຣຶຫັສປະຕິ ແລະເຝົ້າມອງຫາຊ່ອງວ່າງເພື່ອຈັດການກັບເຈົ້າຊາຍນັ້ນ.
पर्वत उवाच
Educational Q&A
Power driven by fear tends to seek loopholes and ‘opportune moments’ rather than act transparently; the verse cautions that even celebrated heroes can slip into ethically questionable strategy when anxious about losing supremacy.
After learning that the remarkable child is the result of Mahārṣi Parvata’s boon, Indra—alarmed at the possibility of being surpassed—follows Bṛhaspati’s advice and begins watching for a chance to harm the prince.