Shloka 2
Śuka’s Nirveda: Vyāsa’s Admonition on Dharma, Impermanence, and ‘Imperishable Wealth’ (अक्षय-धन)
उपासीनमुपासीन: प्रणम्य शिरसा मुनिम् | पश्चादनुमतस्तेन पप्रच्छ वसुमानिदम्,पास ही बैठे हुए मुनिको मस्तक झुकाकर प्रणाम करके वह राजकुमार उनके समीपमें ही बैठ गया। उसका नाम वसुमान् था। उसने महर्षिकी आज्ञा लेकर उनसे इस प्रकार पूछा --[
upāsīnam upāsīnaḥ praṇamya śirasā munim | paścād anumatas tena papraccha vasumān idam ||
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນມຸນີນັ່ງຢູ່ ເຈົ້າຊາຍກໍນັ່ງລົງຕາມ. ລາວກົ້ມສີສະກົດກາບຖວາຍຄວາມເຄົາລົບແກ່ມຸນີ; ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກທ່ານ ວະສຸມານຈຶ່ງຖາມດັ່ງຕໍ່ໄປ—ເປັນການຮັກສາວິໄນແຫ່ງການເຂົ້າຫາອາຈານດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ກິລິຍາອັນສົມຄວນ ແລະຂໍອະນຸຍາດກ່ອນຈຶ່ງຖາມ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse models dhārmic approach to learning: one should approach a teacher or sage with humility (praṇāma), appropriate demeanor (sitting respectfully), and only then inquire after receiving permission (anumati).
A prince named Vasumān approaches a seated sage, bows with his head, sits near him, obtains the sage’s consent, and then begins to ask a question that will be stated in the following verses.