Shloka 8
जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
दृश्यादृश्ये हानुगतं स्वभावेन महाद्युते । अव्यक्तमत्र तद् ब्रह्म बुध्यते तात केवलम्,तात! महातेजस्वी नरेश! वह अव्यक्त एवं द्वितीय ब्रह्म यहाँ दृश्य और अदृश्य सभी वस्तुओंमें स्वभावसे ही व्याप्त है; अत: वह सबको जानता है
dṛśyādṛśye hānugataṃ svabhāvena mahādyute | avyaktaṃ atra tad brahma budhyate tāta kevalam ||
ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີລັດສະໝີ! ສິ່ງໃດທີ່ແຜ່ຊຶມຢູ່ທັງໃນສິ່ງທີ່ເຫັນ ແລະສິ່ງທີ່ບໍ່ເຫັນ ໂດຍສະພາວະຂອງມັນເອງ—ໃນທີ່ນີ້ເຂົ້າໃຈວ່າແມ່ນ ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ໃນພາວະອະວິຍັກຕະເທົ່ານັ້ນ. ເພາະມັນສະຖິດຢູ່ໂດຍທໍາມະຊາດໃນທຸກສິ່ງທີ່ຮັບຮູ້ໄດ້ ແລະຮັບຮູ້ບໍ່ໄດ້ ມັນຈຶ່ງເປັນພື້ນຖານອັນຮູ້ທຸກຢ່າງຂອງປະສົບການ.”
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that Brahman in its unmanifest (avyakta) aspect pervades both the visible and invisible realms by its own nature; realizing this all-pervasive ground is the basis for true understanding beyond sensory appearances.
Vasiṣṭha is instructing a royal or radiant listener, shifting attention from external phenomena (seen/unseen objects) to the underlying unmanifest Brahman that pervades them, framing a contemplative, knowledge-centered ethic within Śānti Parva’s discourse.