Shloka 15
जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
सबको मान देनेवाले नरेश! जीवात्मा तत्त्वोंका आश्रय लेनेसे ही तत्त्व-सदृश प्रतीत होता है। वास्तवमें वह तत्त्वोंका द्रष्टामात्र होनेके कारण तत्त्व नहीं है--तत्त्वोंसे सर्वथा भिन्न ही है। इस प्रकार मनीषी पुरुष (प्रकृतिके चौबीस तत्त्वोंके साथ) जीवात्माको भी एक तत्त्व मानकर कुल पचीस तत्त्वोंका प्रतिपादन करते हैं ।। न चैष तत्त्ववांस्तात निस्तत्त्वस्त्वेष बुद्धिमान् एष मुज्चति तच््व॑ हि क्षिप्रं बुद्धस्य लक्षणम्
na caiṣa tattvavāṁs tāta nistattvas tveṣa buddhimān | eṣa muñcati tattvaṁ hi kṣipraṁ buddhasya lakṣaṇam ||
ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: “ລູກເອີຍ, ອາຕະມັນນີ້ບໍ່ໄດ້ຖືກປະກອບຂຶ້ນຈາກຕັດຕະວະວັດຖຸ ແລະກໍບໍ່ແມ່ນຄວາມຫວ່າງເປົ່າທີ່ບໍ່ມີຫຼັກ. ເນື່ອງຈາກມັນມີປັນຍາ ມັນຈຶ່ງສາມາດສະຫຼັດທິ້ງອົງປະກອບທາງວັດຖຸໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ—ການສະຫຼັດທິ້ງຕັດຕະວະຢ່າງວ່ອງໄວນີ້ ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍຂອງຜູ້ຕື່ນຮູ້. ເມື່ອຄວາມຮູ້ເກີດຂຶ້ນ ອາຕະມັນຖືກຮູ້ວ່າເປັນພະຍານ ແຍກຕ່າງຈາກທຳມະຊາດ ແລະເຄື່ອງໝາຍຂອງພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ອັນບໍລິສຸດຕະຫຼອດ ແລະຮູ້ຕະຫຼອດ ກໍປາກົດຊັດ.”
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The jīvātman is ultimately distinct from the material tattvas (prakṛti’s constituents). Though it may appear ‘tattva-like’ by association, its true nature is the witnessing consciousness; awakening is marked by quickly relinquishing identification with the tattvas.
In Śānti Parva’s instruction on liberation and metaphysics, Vasiṣṭha addresses the listener affectionately (‘tāta’) and clarifies the status of the self in relation to the tattvas, describing the awakened person as one who swiftly abandons material identification.