Shloka 39
Śānti-parva Adhyāya 30: Nārada–Parvata Samaya-bhaṅga, Śāpa, and the Marriage of Sukumārī
तव नैतद्धि विसदृशं पुत्रस्थाने हि मे भवान् । “वत्स! पहले तुमने मुझे यह शाप दिया था कि “तुम वानर हो जाओ।' तुम्हारे ऐसा कहनेके बाद मैंने भी मत्सरतावश तुम्हें शाप दे दिया, जिससे आजतक तुम स्वर्गमें नहीं जा सके। यह तुम्हारे योग्य कार्य नहीं था; क्योंकि तुम मेरे पुत्रकी जगहपर हो” ।। ३७-३८ $ ।। न्यवर्तयेतां तौ शापावन्योन्येन तदा मुनी,इस प्रकार बातचीत करके उन दोनों ऋषियोंने एक दूसरेके शापको निवृत्त कर दिया। तब नारदजीको देवताके समान तेजस्वी रूपमें देखकर सुकुमारी पराये पतिकी आशडूकासे भाग चली
tava naitaddhi visadṛśaṃ putrasthāne hi me bhavān |
ພຣະສີກຣິດສະນະກ່າວວ່າ: “ສິ່ງນີ້ບໍ່ຄວນແກ່ເຈົ້າເລີຍ; ເພາະເຈົ້າຢູ່ຕໍ່ຂ້າດັ່ງລູກຊາຍ.” ເມື່ອສົນທະນາກັນດັ່ງນັ້ນ ລິສີທັງສອງໄດ້ຖອນຄຳສາບຂອງກັນແລະກັນ. ແລ້ວເມື່ອເຫັນນາຣະດະມີຮັດສະໝີສະຫວ່າງໄສດັ່ງເທວະ ນາງສາວຜູ້ອ່ອນນ້ອຍຜູ້ໜຶ່ງກໍຫນີໄປດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈຫວາດກົວ.
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
One should act in a manner consistent with dharma and one’s relational role; retaliatory or spite-driven actions are ‘visadṛśa’ (unbecoming), especially toward those regarded with familial affection and responsibility.
Kṛṣṇa rebukes someone for behavior he deems inappropriate, emphasizing that the person stands to him ‘in the place of a son,’ and therefore should not engage in conduct unworthy of that relationship.