Shloka 1963
Śānti-parva Adhyāya 30: Nārada–Parvata Samaya-bhaṅga, Śāpa, and the Marriage of Sukumārī
कामार्त नारदं क्रुद्ध/ शशापैनं ततो भृशम् | परंतु पर्वतने अपनी तपस्या और नारदजीकी चेष्टाओंसे जान लिया कि नारद कामवेदनासे पीड़ित हैं; फिर तो उन्होंने अत्यन्त कुपित हो उन्हें शाप देते हुए कहा --
kāmārtaḥ nāradaṃ kruddhaḥ śaśāpa enaṃ tato bhṛśam | parantu parvatena svāṃ tapasyāṃ ca nāradasya ceṣṭāś ca jñātvā, nāradaḥ kāmavedanāyāḥ pīḍita iti niścitya, sa tu atīva kupitaḥ san śāpaṃ dadau—
ເມື່ອຖືກຄວາມປາຖະໜາ (ກາມ) ຄອບງໍາ ນາຣະດະ (Nārada) ກໍໂກດ ແລະ ສາບແຊ່ງຜູ້ນັ້ນຢ່າງຮ້າຍແຮງ. ແຕ່ ປະຣະວະຕະ (Parvata) ໂດຍອໍານາດແຫ່ງຕະປະສະຍາ ແລະ ດ້ວຍການສັງເກດກິລິຍາຂອງນາຣະດະ ກໍຮູ້ວ່າ ນາຣະດະກໍາລັງຖືກທຸກຂ໌ວິເທນາຈາກຕັນຫາຮັກໃຄ່. ດັ່ງນັ້ນ ປະຣະວະຕະຈຶ່ງໂກດກ້າຫານຢ່າງຍິ່ງ ແລະ ເວົ້າຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງການສາບແຊ່ງ—ເພື່ອຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ແມ່ນແຕ່ລິສີຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ເມື່ອຖືກກາມ ແລະ ໂກດ (krodha) ຄອບງໍາ ກໍອາດຕົກໄປສູ່ຖ້ອຍຄໍາ ແລະ ການກະທໍາທີ່ເປັນໂທດໄດ້.
श्रीकृष्ण उवाच