Shloka 15
अध्याय २९४ — योगलक्षणम् तथा सांख्यपरिसंख्यानम्
Yoga Definition and Sāṃkhya Enumeration
एतस्मिन्नेव काले तु देवा देववरं शिवम् । अगच्छन् शरणं धीरं बहुरूपं गुणाधिकम्,ऐसा अवसर उपस्थित होनेपर सम्पूर्ण देवता अनेक रूपधारी, अधिक गुणशाली, धीरजस्वभाव देवेश्वर भगवान् शिवकी शरणमें गये
etasminneva kāle tu devā devavaraṃ śivam | agacchan śaraṇaṃ dhīraṃ bahurūpaṃ guṇādhikam ||
ໃນເວລານັ້ນເອງ ເທວະດາທັງຫຼາຍໄດ້ເຂົ້າໄປພຶ່ງພາພຣະສິວະ—ຜູ້ເປັນເທວະອັນປະເສີດສຸດ—ເປັນທີ່ພັກພິງ. ພວກເຂົາຂໍຄວາມຄຸ້ມຄອງຈາກອົງພຣະເຈົ້າຜູ້ໝັ້ນຄົງ ຜູ້ປາກົດໄດ້ຫຼາຍຮູບ ແລະເຫນືອກວ່າທຸກຜູ້ໃນຄຸນຄ່າ—ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນຍາມທີ່ຈັກກະວານຫວັ່ນໄຫວ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ສູງສຸດກໍຍັງຫັນໄປຫາຜູ້ປົກປ້ອງອັນສູງສຸດຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມສະຫງົບແລະຄຸນທຳ.
पराशर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights śaraṇāgati (seeking refuge): when faced with difficulty, even exalted beings rely on the supreme, steadfast protector. It also presents Śiva as dhīra (composed) and guṇādhika (preeminent in virtues), implying that true authority is grounded in excellence of character and the capacity to protect.
At a critical moment in the story, the assembled gods go to Śiva for protection and guidance, acknowledging him as the foremost deity who can respond through many forms and superior powers.