Shloka 6
Vasiṣṭha on Saṃsāra, Guṇas, and Misattributed Agency
Mahābhārata 12.292
धर्म चाहनेवाले पुरुषको क्रूरकर्मके द्वारा धनका उपार्जन नहीं करना चाहिये। अपनी शक्तिके अनुसार समस्त शुभ कर्म करे। धन बढ़ानेकी चिन्तामें न पड़े ।।
dharmaṃ cāhanenavāle puruṣaḥ krūrakarmabhiḥ dhanasyopārjanaṃ na kuryāt | svaśaktyā samastāni śubhāni karmāṇi kuryāt | dhanavṛddhicintāyāṃ na patet || apo hi prayataḥ śītās tāpitā jvalanena vā | śaktito ’tithaye dattvā kṣudhārtāyāśnute phalam ||
ປາຣາຊະຣະສອນວ່າ: ຜູ້ປາຖະໜາທຳມະ ບໍ່ຄວນຫາຊັບສິນດ້ວຍການກະທຳທີ່ໂຫດຮ້າຍ ຫຼືເຮັດໃຫ້ເກີດໂທດ. ແຕ່ຄວນເຮັດກຸສົນກຳອັນດີງາມທັງປວງຕາມກຳລັງ ແລະຢ່າໃຫ້ໃຈຈົມຢູ່ໃນຄວາມກັງວົນເລື່ອງການເພີ່ມພູນຊັບ. ເພາະຜູ້ໃດ—ໄດ້ພິຈາລະນາລະດູການ—ແລ້ວຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດ ຖວາຍນ້ຳເຢັນ ຫຼືນ້ຳອຸ່ນທີ່ອົບດ້ວຍໄຟ ພ້ອມອາຫານ ແກ່ແຂກຜູ້ຫິວແລະຫິວນ້ຳ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນດີເລີດ.
पराशर उवाच
Educational Q&A
Wealth should not be pursued through harmful or cruel means; one should do good deeds within one’s capacity and practice simple, sincere hospitality—such as offering season-appropriate water and food to a hungry, thirsty guest—which yields great merit.
Parāśara is instructing on dharma in the Śānti Parva, emphasizing ethical livelihood and the religious-ethical value of caring for guests through modest acts of giving.