Vasiṣṭha on Saṃsāra, Guṇas, and Misattributed Agency
Mahābhārata 12.292
गत: शुक्रत्वमुशना देवदेवप्रसादनात् । देवीं स्तुत्वा तु गगने मोदते यशसा वृत:
gataḥ śukratvam uśanā devadeva-prasādanāt | devīṁ stutvā tu gagane modate yaśasā vṛtaḥ ||
ປາຣາຊະຣະ ກ່າວວ່າ: ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ “ເທວະແຫ່ງເທວະ” ອຸຊະນາ (Uśanā) ໄດ້ບັນລຸສະພາບເປັນ ຊຸກຣະ (Śukra). ແລະເມື່ອສັນລະເສີນເທວີ, ເຂົາກໍຊື່ນບານຢູ່ໃນຟ້າ ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍກຽດຕິຍົດ ແລະ ຊື່ສຽງ. ຄຳກອນນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ພຣະພອນຈາກເທວະ—ທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລະການສັນລະເສີນ—ນຳໄປສູ່ການຍົກຍ້ອງ ແລະ ຊື່ສຽງອັນຍືນຍົງ.
पराशर उवाच
The verse teaches that exalted spiritual or cosmic status is attained through divine grace, which is cultivated by sincere reverence and praise; such devotion results in upliftment and enduring fame (yaśas).
Parāśara narrates that Uśanā, by pleasing the supreme deity (Devadeva) and praising the Goddess, attains the condition of Śukra and rejoices in the heavens, surrounded by renown.