Shloka 9
Akṣara–Kṣara Viveka: Vasiṣṭha–Karāla-Janaka Saṃvāda (अक्षर-क्षर विवेकः)
प्रत्यापत्तिश्न यस्यपेह बालिशस्य न जायते । तस्यापि सुमहांस्ताप: प्रस्थितस्पोपजायते,इस संसारमें जिस मूर्खको तत्त्वज्ञानकी प्राप्ति नहीं होती उस मनुष्यको परलोकमें जानेपर महान् संताप भोगना पड़ता है
pratyāpattiś ca yasyāpiha bāliśasya na jāyate | tasyāpi sumahāṁs tāpaḥ prasthitasya upajāyate ||
ປາຣາຊະຣະ ກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ໃນໂລກນີ້ ຄົນໂງ່ທີ່ບໍ່ໄດ້ບັນລຸຄວາມສາມາດໃນການເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງ ແລະການກັບຄືນຈາກຄວາມຫຼົງຜິດ ເມື່ອເຂົາຈາກທີ່ນີ້ໄປ ຄວາມທຸກໃຈອັນໃຫຍ່ຫຼວງກໍເກີດຂຶ້ນແກ່ເຂົາເຊັ່ນກັນ.
पराशर उवाच
Educational Q&A
Without attaining true understanding (tattva-jñāna / right discernment), a person remains spiritually unprepared; at the time of departure from this world, that ignorance matures into intense remorse and suffering.
In Śānti Parva’s instructional discourse, the sage Parāśara is teaching about the consequences of ignorance: the ‘foolish’ who fail to gain right knowledge in life experience great anguish when they pass on.