Shloka 15
Akṣara–Kṣara Viveka: Vasiṣṭha–Karāla-Janaka Saṃvāda (अक्षर-क्षर विवेकः)
यथा सूक्ष्माणि कर्माणि फलन्तीह यथातथम् । बुद्धियुक्तानि तानीह कृतानि मनसा सह
yathā sūkṣmāṇi karmāṇi phalantīha yathātatham | buddhiyuktāni tānīha kṛtāni manasā saha ||
ໂອ ພະຣາຊາຈະນະກ ຜູ້ຮູ້ທຳ! ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການກະທຳທີ່ລະອຽດທີ່ສຸດໃນໂລກນີ້—ເມື່ອເຮັດຄຽງຄູ່ກັບໃຈ ແລະມີປັນຍານຳພາ—ຍ່ອມສຸກງອມເປັນຜົນຕາມຄວາມເໝາະສົມຂອງມັນ; ການກະທຳອັນຮຸນແຮງເຊັ່ນຄວາມຮຸນແຮງກໍດຽວກັນ. ແມ່ນແຕ່ບາບອັນນ່າຢ້ານທີ່ເຮັດໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ ຖ້າຍັງຖືກກໍ່ຂຶ້ນແລະສະສົມຢູ່ເລື້ອຍໆ ກໍຍັງໃຫ້ຜົນຂອງມັນ; ຕ່າງກັນພຽງວ່າ ຜົນຂອງການກະທຳທີ່ບໍ່ໄດ້ຈົ່ງໃຈ ນ້ອຍກວ່າການກະທຳທີ່ຮູ້ແລະຈົ່ງໃຈຫຼາຍ.
पराशर उवाच
Educational Q&A
All actions, even very subtle ones, inevitably produce results suited to their nature. Intention matters: wrongdoing done unknowingly still bears fruit, but its consequence is lighter than the fruit of deliberate, knowing wrongdoing.
In Śānti Parva, the sage Parāśara instructs King Janaka on ethical causality: how deeds—mental and physical—generate karmic results, and how knowledge/intent affects the weight of those results.