Shloka 21
दुष्कृते सुकृते चापि न जन्तुर्नियतो भवेत् । नित्यं मनःसमाधाने प्रयतेत विचक्षण:,विद्वान् पुरुषको जीवनपर्यन्त पाप या पुण्यमें भी आसक्त न होकर अपने मनको परमात्माके ध्यानमें लगानेका प्रयत्न करना चाहिये
duṣkṛte sukṛte cāpi na jantur niyato bhavet | nityaṁ manaḥ-samādhāne prayateta vicakṣaṇaḥ ||
ປາຣາຊະຣະ ກ່າວວ່າ: «ສັດມີຊີວິດບໍ່ໄດ້ຖືກກຳນົດຢ່າງຖາວອນໂດຍອະກຸສົນຫຼືກຸສົນ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນພາກພຽນຢ່າງສະເໝີ ເພື່ອໃຫ້ໃຈຕັ້ງມັ່ນໃນສະມາທິອັນເລິກຊຶ້ງ—ດຳລົງຊີວິດໂດຍບໍ່ຍຶດຕິດທັງບາບ ຫຼືແມ່ນແຕ່ບຸນ ແລະຫັນຄວາມໃສ່ໃຈພາຍໃນໄປຫາອາດຕະມັນອັນສູງສຸດ».
पराशर उवाच
Educational Q&A
One should not regard oneself as permanently determined by past sin or merit; instead, the wise should cultivate steady mental absorption and detachment, orienting the mind toward the Supreme Self rather than clinging to moral credit or guilt.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma and liberation, the sage Parāśara delivers a reflective teaching: ethical action matters, yet liberation requires going beyond fixation on both demerit and merit through sustained inner concentration.