Shloka 386
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
पुत्रात् पुण्यतरश्वैव मा पुत्रमनुतप्यथा: । 'सूंजय! पूर्वोक्त चारों कल्याणकारी गुणोंमें वे बृहद्रथ तुमसे बहुत बढ़े-चढ़े थे और तुम्हारे पुत्रसे भी अधिक पुण्यात्मा थे। जब वे भी मर गये तो दूसरोंकी क्या बात है? अतः तुम अपने पुत्रके लिये संतप्त न होओ
putrāt puṇyataras caiva mā putram anutapyathāḥ |
ພຣະວາຍຸກ່າວວ່າ: «ມີຜູ້ທີ່ມີບຸນຍິ່ງກວ່າລູກຂອງເຈົ້າ; ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າໂສກເສົ້າເພື່ອເຂົາ. ໂອ ສັນຈະຍະ, ຄຸນອັນເກື້ອກູນທັງສີ່ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນນັ້ນ ມີຢູ່ໃນບຣິຫັດຣະຖະຢ່າງເຫຼືອລົ້ນກວ່າເຈົ້າ ແລະທ່ານຍັງຊອບທັມຍິ່ງກວ່າລູກຂອງເຈົ້າ. ແຕ່ທ່ານກໍລ່ວງຕາຍໄປແລ້ວ—ແລ້ວຈະກ່າວຫຍັງເຖິງຄົນອື່ນ? ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າທໍລະມານຕົນເອງດ້ວຍຄວາມໂສກເພື່ອລູກຂອງເຈົ້າ.»
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even the most virtuous and accomplished are subject to death; therefore grief should be moderated by insight into impermanence and by steadiness in dharma.
Vāyudeva consoles Sañjaya, urging him not to mourn his son by citing Bṛhadratha—who possessed the previously described auspicious virtues to an even higher degree—yet still died, showing that death spares no one.