Shloka 18
आविक्षितं मरुत्तं च मृतं सृज्जय शुश्रुम,'सृंजय! हमने सुना है कि अविक्षितके पुत्र वे राजा मरुत्त भी मर गये, जिन महात्मा नरेशके यज्ञमें इन्द्र तथा वरुणसहित सम्पूर्ण देवता और प्रजापतिगण बृहस्पतिको आगे करके पधारे थे
Āvikṣitaṁ Maruttaṁ ca mṛtaṁ Sṛñjaya śuśruma; Sṛñjaya, śrutam asmābhiḥ—Āvikṣitasya putro rājā Marutto 'pi mṛtaḥ; yasya mahātmano nṛpasya yajñe Indra-Varuṇa-sahitaḥ sarva-deva-gaṇaḥ prajāpati-gaṇāś ca Bṛhaspatiṁ puraskṛtya samāgatāḥ.
ພະວາຍຸກ່າວວ່າ: «ສຣິນຈະຍະ, ພວກເຮົາໄດ້ຍິນວ່າ ພະຣາຊາມະຣຸຕຕະ ພຣະໂອຣສຂອງອາວິກສິຕ ກໍໄດ້ສິ້ນພະຊົນມ໌ແລ້ວ. ໃນພິທີຍັດຂອງກະສັດຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ ທວງເທວະທັງປວງ—ພ້ອມດ້ວຍອິນທຣະ ແລະ ວະຣຸນະ—ແລະຫມູ່ປຣະຊາປະຕິ ໄດ້ມາເຂົ້າຮ່ວມ ໂດຍມີພຣະພຣະຫັດສະປະຕິເປັນຜູ້ນຳ».
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even the most celebrated kings—whose sacrifices drew the attendance of gods and Prajāpatis—are still subject to death; worldly glory and ritual grandeur do not exempt one from impermanence, urging humility and dharmic perspective.
Vāyu addresses Sṛñjaya and cites a traditional report: the famed King Marutta, son of Āvikṣita, has died, despite having once performed a sacrifice so magnificent that Indra, Varuṇa, the gods, and the Prajāpatis attended under the leadership of Bṛhaspati.