Shloka 1
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
ऑपन-आ करा छा अर: > नीलकण्ठने 'प्राप्ति' का अर्थ 'लाभ” और “व्यायाम” का अर्थ उसके विपरीत “अलाभ' किया है। एकोनत्रिशो<5 ध्याय: श्रीकृष्णके द्वारा नारद-सूृंजय-संवादके रूपमें सोलह राजाओंका उपाख्यान संक्षेपमें सुनाकर युधिष्ठिरके शोकनिवारणका प्रयत्न वैशम्पायन उवाच अव्याहरति राजेन्द्रे धर्मपुत्रे युधिष्ठिरे । गुडाकेशो हृषीकेशम भ्यभाषत पाण्डव:
vaiśampāyana uvāca | avyāharati rājendre dharmaputre yudhiṣṭhire | guḍākeśo hṛṣīkeśam abhyabhāṣata pāṇḍavaḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະກ່າວວ່າ: ໂອ ຈະນະເມຊະຍະ, ເມື່ອພຣະຣາຊາຢຸທິສຖິຣະ—ບຸດແຫ່ງທຳມະ—ຍັງຄົງນິ່ງເງົາ ບໍ່ຍອມເວົ້າ ແມ່ນແມ່ນມີຜູ້ພະຍາຍາມຊີ້ນຳປອບໃຈຫຼາຍປານໃດກໍຕາມ, ໃນເວລານັ້ນ ອາຣະຈຸນ ຊາວປານດະວະ (ກຸຑາເກຊະ) ໄດ້ກ່າວກັບ ພຣະສີກຣິດສະນະ (ຮຣິສີເກຊະ) ເພື່ອຊອກຫາວິທີບັນເທົາຄວາມໂສກຂອງຢຸທິສຖິຣະ ແລະນຳພຣະອົງກັບຄືນສູ່ຄວາມຕັ້ງໃຈອັນຖືກຕ້ອງຕາມທຳມະ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds a dharmic crisis: even the righteous Yudhiṣṭhira can be overwhelmed by grief and fall into silence. It implies that ethical recovery often requires wise counsel and supportive intervention—here, Arjuna turning to Kṛṣṇa as a guide to reawaken Yudhiṣṭhira’s capacity to act in accordance with dharma.
In the frame narration, Vaiśampāyana tells King Janamejaya that Yudhiṣṭhira remains silent despite others’ attempts to console him. Seeing this, Arjuna addresses Kṛṣṇa, initiating a counsel-oriented exchange aimed at alleviating Yudhiṣṭhira’s sorrow and moving the discourse forward.