Shloka 65
अध्याय २८१ — दानधर्मः, न्यायागतधनम्, ऋणत्रय-परिशोधनं च
Dāna ethics, lawful wealth, and settling obligations
इत्येतद् वृत्रमाश्रित्य शक्रस्यात्यद्भुतं महत् । कथितं कर्म ते तात कि भूय: श्रोतुमिच्छसि,तात! इस प्रकार वृत्रासुरके प्रसंगसे मैंने तुम्हें यह इन्द्रका अत्यन्त अद्भुत चरित्र सुना दिया। अब तुम और क्या सुनना चाहते हो?
ity etad vṛtram āśritya śakrasyātyadbhutaṃ mahat | kathitaṃ karma te tāta ki bhūyaḥ śrotum icchasi tāta ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ລູກເອີຍ, ໂດຍອາໄສເຫດການຂອງວຣິຕຣະ ເປັນໂອກາດ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ ກ່ຽວກັບກຳລັງການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະອັນອັດສະຈັນຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງສັກຣະ (ອິນທຣາ). ບັດນີ້ ບອກຂ້າເຖີດ—ເຈົ້າປາດຖະນາຈະຟັງອັນໃດອີກ?»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse functions as a narrative closure and transition: exemplary deeds (here, Indra’s wondrous act in the Vṛtra context) are recounted to prompt reflection on dharma, and the listener is invited to inquire further—emphasizing attentive listening, questioning, and learning through exemplars.
Bhīṣma concludes a story connected with Vṛtra and Indra (Śakra), stating that he has finished narrating Indra’s remarkable deed, and then asks the listener what else he wishes to hear next.