Shloka 9
Aśmagīta: Janaka’s Inquiry on Loss, Kāla, and the Limits of Control (अश्मगीता)
तमतिक्रान्तमर्यादमाददानमसाम्प्रतम् । प्रतिषेधन्ति राजानो लुब्धा मृगमिवेषुभि:,जैसे व्याधे अपने बाणोंद्वारा मृगोंको आगे बढ़नेसे रोकते हैं, उसी प्रकार मर्यादा लाँघकर अनुचितरूपसे दूसरोंके धनका अपहरण करनेवाले उस मनुष्यको राजालोग दण्डद्वारा वैसे कुमार्गपर चलनेसे रोकते हैं
tam atikrāntamaryādam ādādānam asāmpratam | pratiṣedhanti rājāno lubdhā mṛgam iveṣubhiḥ ||
ຊະນະກະກ່າວວ່າ: ບັນດາກະສັດຈະຂັດຂວາງດ້ວຍການລົງໂທດ ຜູ້ທີ່ລ່ວງເກີນຂອບເຂດແຫ່ງທຳອັນຖືກຕ້ອງ ແລະຍຶດເອົາຊັບຂອງຜູ້ອື່ນດ້ວຍວິທີທີ່ບໍ່ສົມຄວນ ບໍ່ຖືກການ; ເຫມືອນນາຍພານຢຸດກວາງບໍ່ໃຫ້ແລ່ນຕໍ່ໄປດ້ວຍລູກທະນູ. ຄວາມໝາຍຄື ການລະເມີດຂອບເຂດທາງສັງຄົມແລະສິນທຳດ້ວຍຄວາມໂລບ ຈະນຳໃຫ້ພົບພະລັງອຳນາດແຫ່ງລາຊະອານາຈັກທີ່ມາແກ້ໄຂ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຄົນຫຼົງໄປທາງຜິດ.
जनक उवाच
Educational Q&A
Crossing moral boundaries and unlawfully taking others’ wealth is a dharmic violation; the king’s role is to restrain such conduct through daṇḍa (punishment), preserving social order and preventing people from continuing on a wrongful path.
In Janaka’s speech, he uses a simile: as hunters halt a deer with arrows, so rulers check a transgressor—one who oversteps maryādā and seizes others’ property—by enforcing restraint and punishment.