Shloka 40
Aśmagīta: Janaka’s Inquiry on Loss, Kāla, and the Limits of Control (अश्मगीता)
क्वासे क्व च गमिष्यामि को न्वहं किमिहास्थित: । कस्मात् किमनुशोचेयमित्येवं स्थापयेन्मन:
kvāse kva ca gamiṣyāmi ko nvahaṃ kimihāsthitaḥ | kasmāt kimanuśoceyamityevaṃ sthāpayenmanaḥ ||
ພຣະຈະນະກະກ່າວວ່າ: «ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້ອຍຢູ່ໃສ ແລະຂ້ອຍຈະໄປໃສ? ຂ້ອຍແມ່ນໃຜແທ້ ແລະເປັນຫຍັງຂ້ອຍຈຶ່ງຢືນຢູ່ນີ້ໃນສະພາບນີ້? ເພາະເຫດໃດ ແລະເພາະສິ່ງໃດ ຂ້ອຍຄວນໂສກເສົ້າ?» ດ້ວຍການວາງໃຈໃຫ້ຢູ່ໃນການສອບຖາມແບບນີ້ຊ້ຳໆ ຈຶ່ງຄວນເຮັດໃຈໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ເພື່ອຕັດຂາດຄວາມໂສກທີ່ເກີດຈາກຄວາມຫຼົງ ແລະສ້າງປັນຍາໃຫ້ແຈ້ງຊັດ.
जनक उवाच
Educational Q&A
To counter grief, one should stabilize the mind through reflective inquiry into one’s true identity, one’s situation, and the causes of lamentation; clear seeing dissolves sorrow rooted in mistaken self-identification.
King Janaka speaks in a didactic context, presenting a method of inner discipline: posing fundamental questions—where am I, where am I going, who am I, why grieve—and using them to steady the mind toward detachment and wisdom.