इन्द्रेण वृत्रवधः, ब्रह्महत्याया अनुगमनम्, तथा च विभाजन-निवासविधानम्
Indra’s defeat of Vṛtra; pursuit by Brahmahatyā; allocation of her abodes
तदेतदुपशान्तेन बोद्धव्यं शुचिकर्मणा । मन और वाणीको अर्थात् मनसहित समस्त इन्द्रियोंको बुद्धिद्वारा वशमें करे
tadetadupaśāntena boddhavyaṃ śucikarmaṇā |
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ຄວາມຈິງນີ້ພຶງຮູ້ແຈ້ງໂດຍຜູ້ທີ່ສະຫງົບພາຍໃນ ແລະມີການປະພຶດບໍລິສຸດ. ເມື່ອນໍາໃຈແລະຄໍາເວົ້າ—ແທ້ຈິງແມ່ນອິນຊີທັງຫມົດພ້ອມກັບໃຈ—ໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ການຄຸ້ມຄອງຂອງປັນຍາແຍກແຍະ, ກໍຄວນເຮັດໃຫ້ມັນສະຫງົບດ້ວຍ ‘ດວງຕາ’ ແຫ່ງປັນຍາຈໍາແນກອັນແຈ້ງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍຄວາມຮູ້ແຫ່ງອາດຕະມະ (Self) ຄວນເຮັດໃຫ້ການຮູ້ແຍກແຍະນັ້ນສະຫງົບລົງອີກ; ແລະສຸດທ້າຍ ລວມອາດຕະມະສ່ວນບຸກຄົນເຂົ້າໃນອາດຕະມະສູງສຸດ (Paramātman). ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ແສວງຫາທີ່ມີຄວາມປະພຶດແລະຄວາມຄິດບໍລິສຸດ, ຖອນຕົນອອກຈາກທຸກດ້ານ ແລະຢູ່ໃນຄວາມສະຫງົບ, ຄວນບັນລຸການຮູ້ເຫັນໂດຍກົງຕໍ່ພຣະສູງສຸດ».
भीष्म उवाच
Realization of the highest truth requires inner calm and purity of conduct: restrain mind, speech, and senses through discriminative intellect; then transcend even that discriminative activity through Self-knowledge, culminating in absorption of the individual self into the Supreme.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and liberation, Bhishma continues advising Yudhishthira, presenting a contemplative discipline: progressive inward withdrawal and stilling of faculties leading to direct realization of the Supreme.