Shloka 8
कुण्डधारोपाख्यानम्
Kuṇḍadhāra-Upākhyāna: Dharma’s Superiority over Wealth and Desire
श्रद्धा वैवस्वती सेयं सूर्यस्य दुहिता द्विज । सावित्री प्रसवित्री च बहिर्वाड्मनसी ततः,“ब्रह्मन! श्रद्धा सूर्यकी पुत्री है, इसलिये उसे वैवस्वती, सावित्री और प्रसवित्री (विशुद्ध जन्मदायिनी) भी कहते हैं। वाणी और मन भी श्रद्धाकी अपेक्षा बहिरंग हैं
śraddhā vaivasvatī seyaṃ sūryasya duhitā dvija | sāvitrī prasavitrī ca bahirvāḍmanasī tataḥ ||
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ສັດທາ (Śraddhā) ນີ້ເອີ້ນວ່າ ໄວວັສວະຕີ ເພາະນາງເປັນທິດາຂອງສູຣະຍະ (ພຣະອາທິດ). ດັ່ງນັ້ນ ນາງຈຶ່ງຖືກເອີ້ນອີກວ່າ ສາວິຕຣີ ແລະ ປຣະສະວິຕຣີ—ຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດອັນບໍລິສຸດ. ເພາະສະນັ້ນ ຄຳເວົ້າ ແລະແມ່ນແຕ່ໃຈ ກໍເປັນເພີຍເຄື່ອງມືພາຍນອກ ເມື່ອທຽບກັບສັດທາ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Śraddhā (faithful inner conviction) is presented as a deeper, more foundational power than the outward instruments of speech and even the mind; it is the inner source that enables and sanctifies right intention and action.
In Bhīṣma’s instruction during the Śānti Parva, he identifies Śraddhā through her epithets—Vaivasvatī, Sāvitrī, and Prasavitrī—linking her to the solar lineage, and then emphasizes her primacy by calling speech and mind ‘external’ relative to her.