Shloka 203
कुण्डधारोपाख्यानम्
Kuṇḍadhāra-Upākhyāna: Dharma’s Superiority over Wealth and Desire
स्वं स्वं स्थानमुपागम्य स्वकर्मफलनिर्जितम् | भीष्मजी कहते हैं--राजन्! तदनन्तर थोड़े ही समयमें तुलाधार और जाजलि दोनों महाज्ञानी पुरुष परमधाममें जाकर अपने शुभ कर्मोके फलस्वरूप अपने-अपने स्थानको पाकर वहाँ सुखपूर्वक विहार करने लगे
svaṁ svaṁ sthānam upāgamya svakarmaphalanirjitam |
“ໄປຮອດສະຖານທີ່ຂອງຕົນໆ ອັນໄດ້ມາດ້ວຍຜົນແຫ່ງກຳຂອງຕົນ.” ພີດສະມະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ! ຫຼັງຈາກນັ້ນໄມ່ດົນ ທຸລາທາຣະ ແລະ ຈາຈະລິ—ທັງສອງເປັນບຸລຸດຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ—ໄດ້ບັນລຸພຣະທຳອັນສູງສຸດ. ເມື່ອໄປຮອດສະຖານທີ່ທີ່ໄດ້ມາຈາກຜົນແຫ່ງການກະທຳຂອງຕົນໆ ພວກເຂົາກໍຢູ່ຢ່າງຜາສຸກ.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores karmic moral causality: each person attains a state (sthāna) corresponding to the fruits of their own actions. Ethical conduct and rightly performed duty lead to a higher, peaceful destination.
Bhishma concludes the account of Tuladhara and Jajali by stating that, after some time, both sages reached the supreme abode and obtained their respective stations earned through their virtuous deeds, living there in happiness.