Shloka 14
शड्कमाना: फल यज्ञे ये यजेरन् कथंचन । जायन्ते5डसाधवो धूर्ता लुब्धा वित्तप्रयोजना:,वे यज्ञोंमे अपने लिये किसी फलकी ओर दृष्टि नहीं रखते थे। जो मनुष्य यज्ञसे कोई फल मिलता है या नहीं, इस प्रकारका संदेह मनमें लेकर किसी तरह यज्ञोंमें प्रवृत्त होते हैं, वे धन चाहनेवाले लोभी, धूर्त और दुष्ट होते हैं
śaṅkamānāḥ phala-yajñe ye yajeran kathaṃcana | jāyante ’sādhavo dhūrtā lubdhā vitta-prayojanāḥ ||
ຈູລາທາຣາ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດທີ່ສົງໄສວ່າຍັດຍະຈະໃຫ້ຜົນຫຼືບໍ່ ແຕ່ຍັງຝືນເຮັດພິທີຍັດຍະໃນຮູບແບບໃດໆ ເພາະຫວັງລາບຜົນ ຜູ້ນັ້ນຈະກາຍເປັນຄົນອະທຳ—ມີລິ້ນລວງ, ໂລບ, ແລະມີເງິນທອງເປັນເປົ້າໝາຍ. ຄຳສອນນີ້ຕຳນິພິທີທີ່ເຮັດດ້ວຍຄວາມສົງໄສແລະຄວາມເຫັນແກ່ຕົນ ແລະຍົກຍ້ອງຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງເຈດຕະນາ ເຫນືອກວ່າພຽງແຕ່ຮູບແບບພາຍນອກ»។
चुलाधार उवाच
Educational Q&A
Ritual action is judged by intention: performing sacrifice while doubting its value and aiming at personal gain leads to moral decline—greed, deceit, and unrighteousness—whereas purity of motive is central to dharma.
In Chulādhāra’s instruction, he critiques a class of sacrificers who participate in yajña with inner skepticism and a wealth-seeking agenda, contrasting them implicitly with those who act without fixation on results.