Shloka 8
अहिंसा-प्रधान धर्मविचारः
Ahiṃsā as the Superior Dharma: Practical and Scriptural Reasoning
“वरदायक प्रभो! देव! सुना है कि पापाचारी प्राणी यमराजके लोकमें गिराये जाते हैं, अतः आपसे प्रसन्न होनेके लिये प्रार्थना करती हूँ, आप मुझपर कृपा कीजिये ।।
etad icchāmy ahaṃ kāmaṃ tvatto lokapitāmaha | iccheyaṃ tvatprasādārthaṃ tapas taptuṃ maheśvara ||
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ປະທານພອນ—ໂອ ທ່ານເທວະ! ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນວ່າ ສັດທີ່ມີບາບຖືກໂຍນລົງໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະຍົມ. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອຈະໄດ້ຮັບພຣະອະນຸຄຣາະ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍອ້ອນວອນ: ຂໍພຣະອົງເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ, ໂອ ມະເຫສະວະຣະ! ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາໃຫ້ພຣະອົງສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາຫນຶ່ງ: ຂ້າພະເຈົ້າຢາກໄປບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ ແລະປະພຶດຕະປະ (ຕະປັດ) ເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງພໍພຣະໄທ».
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse links ethical conduct with post-mortem consequence (wrongdoers fall into Yama’s realm) and presents devotion expressed through tapas as a means to seek divine grace and moral-spiritual clarity.
Nārada addresses a supreme lord (called Maheśvara and Lokapitāmaha), expressing concern about the fate of sinful beings and requesting permission/means to undertake austerities in order to obtain the deity’s favor and fulfill a specific wish.