Shloka 6
अध्याय २५६ — श्रद्धा, अहिंसा, स्पर्धा-त्यागः
Tūlādhāra–Jājali: Faith, Non-harm, and Renunciation of Rivalry
स्थाणुरुवाच संहारार्थ प्रसीदस्व मा क्रुधो विबुधेश्वर । मा प्रजा: स्थावरं चैव जड़म॑ च व्यनीनशत्,महादेवजीने कहा--देवेश्वर! संहारके लिये आप क्रोध न करें। प्रजापर प्रसन्न हों। कहीं ऐसा न हो कि समस्त चराचर प्राणियोंका विनाश हो जाय
Sthāṇur uvāca: saṃhārārthaṃ prasīdasva mā krudho vibudheśvara | mā prajāḥ sthāvaraṃ caiva jaḍaṃ ca vyāninaśat ||
ສະຖານຸ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຈອມເທວະ! ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເມດຕາ; ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ຄວາມໂກດເກີດຂຶ້ນ ແມ່ນແຕ່ເພື່ອການລະລາຍທຳລາຍ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງພໍໃຈຕໍ່ສັດທັງປວງ—ເກງວ່າສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ບໍ່ຮູ້ສຶກ ຈະຖືກທຳລາຍຈົນສິ້ນເຊີງ».
नारद उवाच
Educational Q&A
Even when destruction seems justified, righteous governance of power requires restraint: anger must be checked and compassion extended to all beings, so that punishment or dissolution does not become total, indiscriminate annihilation.
A divine figure addressed as Vibudheśvara is being urged to calm down. Sthāṇu petitions him to abandon wrath intended for ‘saṃhāra’ (destruction), warning that unchecked anger could wipe out all existence—movable and immovable, even the inert.