Shloka 8
Jājali’s Austerities and the Summons to Tulādhāra (जाजलि–तुलाधार-इतिहासः)
एवं यो वेद कामस्य केवलस्य निवर्तनम् | बन्धं वै कामशास्त्रस्य स दुःखान्यतिवर्तते,इस प्रकार जो केवल कामनाओंको निवृत्त करनेका उपाय जानता है तथा भोगविधायक शास्त्र बन्धनकारक है--इस बातको समझता है, वह सम्पूर्ण दुःखोंको लाँघ जाता है
evaṁ yo veda kāmasya kevalasya nivartanam | bandhaṁ vai kāmaśāstrasya sa duḥkhāny ativartate ||
ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດຮູ້ຢ່າງແທ້ຈິງວິທີໃຫ້ຕັນຫາລ້ວນໆດັບລົງ ແລະ ເຫັນຊັດວ່າ ຄຳສອນທີ່ສັນຍາຄວາມສຸກແຫ່ງກາມນັ້ນ ແທ້ຈິງແມ່ນເຄື່ອງຜູກມັດ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຂ້າມພົ້ນທຸກຂ໌ທັງປວງ.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Desire (kāma) is to be restrained and brought to cessation; teachings that merely systematize enjoyment can become bondage. Knowing this, one gains the inner freedom that enables transcendence of suffering.
In the didactic discourse of the Śānti Parva, Vyāsa states a general ethical-spiritual principle: understanding the method of withdrawing from desire and seeing pleasure-centered prescriptions as binding leads to freedom from duḥkha.