Shloka 27
सूक्ष्मभूत-भूतात्मविज्ञानम्
Knowing the subtle principle and the bhūtātman through yoga
उत्तान आस्ये न हविर्जुहोति लोकस्य नाभिर्जगत: प्रतिष्ठा । तस्याड्रमज्ननि कृताकृतं च वैश्वानर: सर्वमिदं प्रपेदे .
uttāna āsye na havir juhoti lokasya nābhir jagataḥ pratiṣṭhā | tasyāṅgam agnau kṛtākṛtaṃ ca vaiśvānaraḥ sarvam idaṃ prapede ||
ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ສະຫຼະໂລກ (ນັກສັນຍາສີ) ບໍ່ໄດ້ເທອາຫານເປັນອາຫຸຕິລົງໃນປາກທີ່ອ້າປາກຢູ່ ເຫມືອນເທລົງໃນໄຟພາຍນອກ ດ້ວຍມົນ “ປຣານາຍ ສວາຫາ” ແລະອື່ນໆ. ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ ລາວນຳປຣານາ ແລະອຳນາດພາຍໃນທັງຫຼາຍໄປບູຊາລົງໃນອາຕະມາ. ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ຮ່າງກາຍທັງໝົດ ແລະກອງກຳທັງປວງ—ທີ່ເຮັດແລ້ວແລະທີ່ບໍ່ໄດ້ເຮັດ—ປານດັ່ງເປັນອະວະຂອງໄຟເອງ; ລາວກາຍເປັນໜຶ່ງດຽວກັບ ໄວສວານະຣະ—ໄຟຍ່ອຍອາຫານພາຍໃນທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນທ້ອງ ເປັນນາບີຂອງສັດມີຊີວິດ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງໂລກ. ໄວສວານະຣະນັ້ນແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມຈັກກະວານທັງໝົດ.
व्यास उवाच
Educational Q&A
True renunciation is an inner yajña: instead of external offerings, one dissolves the senses, mind, and prāṇa into the Self, realizing identity with Vaiśvānara—the universal inner fire that sustains life and pervades the cosmos.
Vyāsa explains a contemplative model of sacrifice in the Śānti teachings: the sannyāsin does not perform a literal mouth-to-fire oblation, but internalizes the rite so that body and karmic account are absorbed into the cosmic Fire (Vaiśvānara), the world’s support.