Shloka 24
Yoga-kṛtya (योककृत्य) — Vyāsa on Sense-Restraint, Obstacles, and Brahman-Realization
ऋषयस्तपसा वेदानध्यैषन्त दिवानिशम् । अनादिनिधना विद्या वागुत्सृष्टा स्वयम्भुवा,तपके ही प्रभावसे महर्षिगण दिन-रात वेदोंका अध्ययन करते थे। तपःशक्तिसे सम्पन्न होकर ही ब्रह्माजीने आदि-अन्तसे रहित वेदमयी वाणीका प्रथम उच्चारण किया
ṛṣayas tapasā vedān adhyaiṣanta divāniśam | anādinidhanā vidyā vāg utsṛṣṭā svayambhuvā |
ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ບັນດາລິສີຜູ້ມີພະລັງດ້ວຍຕະປະ ໄດ້ສຶກສາພຣະເວດທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ. ວິຊາແຫ່ງເວດ—ບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ—ໄດ້ຖືກປະກາດເປັນພຣະວາຈາອັນສັກສິດເປັນຄັ້ງທຳອິດໂດຍຜູ້ເກີດຂຶ້ນເອງ (ພຣະພຣະຫມາ). ຂໍ້ຄວາມນີ້ຊີ້ວ່າ ການເຂົ້າເຖິງການເປີດເຜີຍອັນສູງສົ່ງ ຕ້ອງອາໄສຕະປະແລະການສຶກສາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ; ແລະວິຊາແທ້ຖືກເຫັນວ່າເປັນອະມະຕະ ບໍ່ແມ່ນສິ່ງປະດິດຂອງມະນຸດ.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Vedic knowledge is portrayed as eternal and accessed through disciplined tapas and continuous study; sacred speech is ultimately grounded in a cosmic source (Svayambhū/Brahmā), not merely human authorship.
Vyāsa describes how the ancient sages devoted themselves to day-and-night Vedic study through austerity, and he links the origin of Vedic speech to the Self-born Brahmā, framing the Vedas as timeless revelation.