Shloka 10
एते सप्तविधात्मानो नानावीर्या: पृथक् पृथक् । नाशवनुवन् प्रजा: स्रष्टमसमागम्य कृत्स्नश:,ये नाना प्रकारकी शक्तिवाले महत्तत््व, मन (अहंकार) और पज्चसूक्ष्म महाभूत--सात पदार्थ पृथक्ू-पृथक् रहकर जबतक सब-के-सब मिल न सकें; तबतक उनमें प्रजाकी सृष्टि करनेकी शक्ति नहीं आयी
ete saptavidhātmāno nānā-vīryāḥ pṛthak pṛthak | nāśuvan prajāḥ sraṣṭum asamāgamya kṛtsnaśaḥ ||
ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: ຫຼັກການທັງເຈັດນີ້ ແຕ່ລະຢ່າງມີສະພາບ ແລະພະລັງອຳນາດຕ່າງກັນ ແຍກອອກຈາກກັນ. ຕາບໃດທີ່ພວກມັນຍັງບໍ່ມາພົບກັນຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຕາບນັ້ນພວກມັນບໍ່ອາດສ້າງສັດມີຊີວິດໄດ້. ແຕ່ເມື່ອປະຊຸມກັນຢ່າງສົມບູນ ຄວາມສາມາດໃນການສ້າງຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ—ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າກຳເນີດໂລກອາໄສການຮ່ວມປະສານ ບໍ່ແມ່ນອຳນາດທີ່ໂດດດ່ຽວ.
व्यास उवाच
Educational Q&A
No single principle, however powerful, can generate creation in isolation; only the complete conjunction of the seven distinct factors yields the capacity to produce living beings. The verse emphasizes interdependence and coordinated causality.
Vyāsa explains a cosmological point: seven separate, differently potent principles remain incapable of producing progeny until they unite fully. This frames creation as a process requiring the coming-together of multiple tattvas.