Shloka 83
Gārhasthya-Śreṣṭhatā and Kṣatriya-Daṇḍadhāraṇa
Householder Primacy and the Royal Duty of Punishment
ब्राह्मणानां महाराज चेष्टा संसिद्धिकारिका | महाराज! तप, यज्ञ, विद्या, भिक्षा, इन्द्रियसंयम, ध्यान, एकान्तवासका स्वभाव, संतोष और यथाशक्ति शास्त्रज्ञान-ये सब गुण तथा चेष्टाएँ ब्राह्मणोंके लिये सिद्धि प्रदान करनेवाली हैं
vyāsa uvāca | brāhmaṇānāṃ mahārāja ceṣṭā saṃsiddhi-kārikā | tapaḥ yajñaḥ vidyā bhikṣā indriya-saṃyamaḥ dhyānam ekānta-vāsaḥ svabhāvaḥ santoṣaḥ yathā-śakti śāstra-jñānam—ete sarve guṇāś ca ceṣṭāś ca brāhmaṇebhyaḥ siddhi-pradāḥ |
ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະຫາຣາຊາ! ວິໄນແລະການປະພຶດຂອງພຣາມະນະ (Brahmin) ແມ່ນເຄື່ອງມືນໍາໄປສູ່ຄວາມສໍາເລັດທາງຈິດວິນຍານ. ຕະປະ, ຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ), ການຮຽນຮູ້, ການຂໍທານ, ການສໍາລວມອິນທຣີ, ສະມາທິ, ນິໄສຮັກການຢູ່ຢ່າງໂດດດ່ຽວ, ຄວາມພໍໃຈ, ແລະຄວາມຮູ້ໃນຄໍາພີຕາມກໍາລັງ—ຄຸນທຳແລະການປະຕິບັດເຫຼົ່ານີ້ແຫຼະ ທີ່ໃຫ້ຄວາມສໍາເລັດແກ່ພຣາມະນະໃນທາງແຫ່ງທຳ»។
व्यास उवाच
Educational Q&A
Vyāsa defines the Brahmin’s path to ‘siddhi’ (spiritual accomplishment) as a set of virtues and disciplines: austerity, sacrificial duty, learning, humble livelihood through alms, sense-restraint, meditation, solitude, contentment, and scriptural understanding suited to one’s capacity.
In the instruction-focused setting of the Śānti Parva, Vyāsa addresses the king and outlines the practices that characterize Brahmin conduct, presenting them as the means to inner success and stability in dharma.