Shloka 556
ब्राह्मणस्य पूर्वतरा वृत्तिः — The Earlier Ideal Conduct of a Brahmana
River-of-Saṃsāra Metaphor
कालेनाभ्याहता: सर्वे कालो हि बलवत्तर: | पृथु
bhīṣma uvāca | kālenābhyāhatāḥ sarve kālo hi balavattaraḥ | pṛthuḥ, ilānandanaḥ purūravāḥ, mayaḥ, bhīmaḥ, narakāsuraḥ, śambarāsuraḥ, aśvagrīvaḥ, pulomā, svarbhānuḥ, amitadhvajaḥ, prahrādaḥ, namuciḥ, dakṣaḥ, vipracittiḥ, virocanaḥ, hīniṣevaḥ, suhotraḥ, bhūrihā, puṣpavān, vṛṣaḥ, satyeṣuḥ, ṛṣabhaḥ, bāhuḥ, kapilāśvaḥ, virūpakaḥ, bāṇaḥ, kārtasvaraḥ, vahniḥ, viśvarṃṣṭaḥ, nairṛtiḥ, saṃkocaḥ, varītākṣaḥ, varāhāśvaḥ, ruciprabhaḥ, viśvajit, pratirūpaḥ, vṛṣāṇḍaḥ, viṣkaraḥ, madhuḥ, hiraṇyakaśipuḥ, kaiṭabhaḥ—ete tathā anye bahavo daityadānavarākṣasāḥ sarve ’smin pṛthivyāḥ svāmino bhūtvā gatāḥ | pūrve ca atipūrve caite proktāḥ tathā anye ’neke daityarājā dānavarājā anye ca nṛpāḥ yeṣāṃ nāmāni vayaṃ śṛṇumaḥ, kālena pīḍitāḥ sarve ’sāṃ pṛthivīṃ tyaktvā gatāḥ; yataḥ kāla eva sarvabalavān iti ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ທຸກຜູ້ທຸກນາມຖືກກະທົບໂດຍກາລະ (ເວລາ); ເພາະກາລະນັ້ນແຫຼະແຂງແກ່ກວ່າທຸກສິ່ງ. ປຶຖຸ, ປຸຣູຣະວາ ບຸດແຫ່ງອິລາ, ມາຍາ, ພີມ, ນະຣະກາສຸຣ, ຊັມບະຣາສຸຣ, ອັດສະວະກຣີວ, ປຸໂລມາ, ສະວັຣພານຸ, ອະມິຕະທະວະຊະ, ປຣະຫລາດ, ນະມຸຈິ, ດັກຊະ, ວິປຣະຈິຕຕິ, ວິໂຣຈະນະ, ຮິນິເສວະ, ສຸໂຫຕຣະ, ພູຣິຫາ, ປຸສປະວານ, ວຶຣສະ, ສັດຕະເຢຊຸ, ຣິສະພະ, ບາຫຸ, ກະປິລາສະວະ, ວິຣູປະກະ, ບານະ, ກາຣຕະສະວະຣະ, ວະຫນິ, ວິສະວະວັມສະຖະ, ໄນຣຶຕິ, ສັງໂກຈະ, ວະຣີຕາກຊະ, ວະຣາຫາສະວະ, ຣຸຈິປຣະພະ, ວິສະວະຊິຕ, ປຣະຕິຣູປະ, ວຶຣສານະ, ວິສະກະຣະ, ມະທຸ, ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ແລະ ໄກຕະພະ—ພວກນີ້ ແລະອີກຫຼາຍດາຍຕະ, ດານະວະ, ແລະ ຣາກຊະສະ ລ້ວນເຄີຍເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນນີ້. ຜູ້ໃນການກ່ອນ ແລະໃນການບູຮານຍິ່ງກວ່າ—ທັງຜູ້ທີ່ກ່າວນາມໄວ້ ແລະອີກຫຼາຍກະສັດແຫ່ງດາຍຕະ-ດານະວະ ແລະກະສັດມະນຸດຫຼາຍພວກທີ່ເຮົາຍັງໄດ້ຍິນຊື່—ຖືກກາລະບີບຄັ້ນ ແລ້ວລະທິ້ງແຜ່ນດິນນີ້ໄປທັງສິ້ນ; ເພາະກາລະເທົ່ານັ້ນແຫຼະແມ່ນຜູ້ມີພະລັງອັນສູງສຸດ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That Time (kāla) surpasses all strength: even the greatest rulers—divine, demonic, and human—lose sovereignty and must depart. Therefore one should abandon arrogance about power and cultivate humility and detachment.
Bhishma, instructing in Shanti Parva, cites a long catalogue of famed ancient rulers and mighty beings who once possessed the earth but were all overcome by Time, reinforcing his counsel about the transience of worldly dominion.