Shloka 13
ब्राह्मणस्य पूर्वतरा वृत्तिः — The Earlier Ideal Conduct of a Brahmana
River-of-Saṃsāra Metaphor
दूष्टवा तमविकारस्थं तिष्ठन्तं निर्भयं बलिम् | अधिरूवढो द्विपश्रेष्ठमित्युवाच शतक्रतु:,उन्हें निर्भय और निर्विकार होकर खड़ा देख श्रेष्ठ गजराजपर चढ़े हुए शतक्रतु इन्द्रने उनसे इस प्रकार कहा--
dṛṣṭvā tam avikārasthaṁ tiṣṭhantaṁ nirbhayaṁ balim | adhirūḍho dvipaśreṣṭham ity uvāca śatakratuḥ ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນບາລີຢືນໝັ້ນ—ບໍ່ຢ້ານກົວ ແລະ ຈິດບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ—ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ) ຜູ້ຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງທີ່ດີທີ່ສຸດ ໄດ້ເວົ້າກັບລາວດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາດັ່ງນີ້. ພາບນີ້ສະທ້ອນຄວາມຕຶງຕັນທາງທໍາມະລະຫວ່າງອໍານາດອະທິປະໄຕ ແລະ ຄວາມຊື່ສັດທີ່ໝັ້ນຄົງ: ຄວາມສະຫງົບຂອງບາລີຊີ້ໃຫ້ເຫັນການຄອບຄອງຕົນພາຍໃນ, ແລະ ການເຂົ້າມາຂອງອິນທຣະແມ່ນອໍານາດແຫ່ງສະຫວັນທີ່ມາປະຈັນໜ້າຜູ້ມີຈິດໃຈມັ້ນຄົງຕໍ່ທໍາມະ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds inner steadiness as an ethical strength: Bali’s fearlessness and unperturbed mind suggest self-mastery and principled resolve, even when confronted by higher power. It implies that true dignity in dharma is shown by composure and firmness, not by outward dominance.
Bhīṣma narrates a moment where Indra (Śatakratu), riding the best of elephants, sees Bali standing fearless and unmoved, and then begins to speak to him. The verse sets the stage for a consequential dialogue between a celestial ruler and a steadfast king.