कालनिर्णयः, युगधर्मवर्णनम्, सृष्टिक्रमश्च
Time-Reckoning, Yuga-Dharma, and the Sequence of Creation
शचीपति इन्द्र! जैसे तुम हो, वैसे ही बल और पराक्रमसे सम्पन्न अनेक सहस्र इन्द्र समाप्त हो चुके हैं ।।
tvām apy atibalaṃ śakra devarājaṃ balotkaṭam | prāpta-kāle mahāvīryaḥ kālaḥ saṃśamayīṣyati ||
ມີຜູ້ກ່າວເຕືອນອິນທຣາ ຜູ້ເປັນສາມີຂອງສະຈີ ວ່າ: «ເຊັ່ນທີ່ເຈົ້າເປັນ ກໍມີອິນທຣາອີກພັນໆ ຜູ້ມີກຳລັງ ແລະວິລະພາບ ທີ່ໄດ້ສິ້ນສຸດໄປແລ້ວ. ໂອ ສັກກະ! ເຈົ້າຄິດວ່າຕົນເອງແຂງແກ່ງຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ເປັນພະຣາຊາແຫ່ງເທວະ ມີພະລັງອັນດຸດັນ; ແຕ່ເມື່ອເວລາທີ່ກຳນົດມາຮອດ ເວລາ (ກາລະ) ຜູ້ມີວິລະພາບຍິ່ງໃຫຍ່ ຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າສົງບົບລົງແມ່ນກັນ».
श॒क्र उवाच
No power or status—however divine—escapes Kāla (Time). The ethical lesson is to restrain pride, recognize impermanence, and act with humility and dharmic self-control.
A speaker addresses Indra (Śakra), reminding him that countless Indras before him have perished and that, when the appointed time comes, Time itself will subdue even the king of the gods.