Adhyāya 223: Nāradasya Guṇa-kathana
Catalogue of Nārada’s Virtues
स एव हाुस्तमयते स सम विद्योतते दिश:
sa eva hāstamayate sa samaṁ vidyotate diśaḥ | sa eva yathāsamayaṁ ālasyaṁ chittvā samantād diśaḥ prakāśayati, sa evāstam eti sa eva varṣati | brahman! taṁ baliṁ ahaṁ mṛgayamāṇo ’pi na paśyāmi | tvaṁ me rājānaṁ balikaṁ ācakṣva ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງພຽງອົງດຽວນັ້ນແຫຼະ ທີ່ຕົກດິນ ແລະພຣະອົງພຽງອົງດຽວນັ້ນແຫຼະ ທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງເທົ່າທຽມ ສ່ອງແສງໄປທົ່ວທິດ. ເມື່ອເຖິງການເວລາ ພຣະອົງລະທິ້ງຄວາມເກີດຄວາມຄ້ານ ແລ້ວເຮັດໃຫ້ທຸກທິດສະຫວ່າງ; ພຣະອົງກໍຕົກດິນ ແລະພຣະອົງກໍປະທານຝົນດ້ວຍ. ຂ້າແຕ່ພຣະພຣາຫມະນ, ຂ້າພະເຈົ້າຄົ້ນຫາບາລິນັ້ນແລ້ວກໍບໍ່ພົບ. ຂໍຈົ່ງບອກ—ຈົ່ງຊີ້ໃຫ້ເຫັນກະສັດບາລິ»។
भीष्म उवाच
The verse frames righteous kingship as harmonizing with cosmic order: timely action, removal of laziness, and beneficent governance that ‘illumines the quarters’ and brings seasonal prosperity (symbolized by rain). It implies that a true ruler’s dharma is energetic, timely, and life-sustaining.
Bhishma describes an exemplary figure associated with regular, sun-like and rain-giving functions—suggesting an ideal sovereign whose conduct sustains the world. He then tells a Brahman that despite searching he cannot find that Bali, and asks the Brahman to identify or point out King Balika.