Shloka 20
अदृष्टतो<नुपायाच्च प्रतिसंधेश्व॒ कर्मण: । न तेन मर्त्या: पश्यन्ति येन गच्छन्ति तत् पदम्,परंतु दुर्भाग्य, साधनहीनता और कर्मफलविषयक आसक्तिके कारण जिससे परमात्माकी प्राप्ति होती है, मनुष्य उस मार्गका दर्शन नहीं कर पाते हैं
adṛṣṭato'nupāyāc ca pratisaṃdheṣu karmaṇaḥ | na tena martyāḥ paśyanti yena gacchanti tat padam ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: ເນື່ອງຈາກມັນບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນໂດຍກົງ, ເນື່ອງຈາກບໍ່ເຂົ້າໃຈວິທີການ, ແລະເນື່ອງຈາກກຳຖືກພັນຕິດໃນການພິຈາລະນາທີ່ຂັດແຍ້ງກັນ, ມະນຸດຈຶ່ງບໍ່ອາດເຫັນເສັ້ນທາງນັ້ນ ທີ່ນຳໄປສູ່ສະພາບສູງສຸດ. ໂດຍອະພັບໂຊກ, ການຂາດແຄນທຶນທາງຈິດວິນຍານ, ແລະຄວາມຍຶດຕິດໃນຜົນຂອງກຳ, ຜູ້ຄົນຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ຈັກທາງທີ່ນຳໄປຫາຜູ້ສູງສຸດ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The way to the highest goal (tat padam) is subtle and not grasped by ordinary perception; when people lack proper means (upāya) and remain caught in doubts and attachment to the fruits of karma, they fail to recognize the liberating path.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and liberation; here he explains why most humans do not discern the route to the supreme state—because it is not directly visible, the method is not understood, and karmic entanglements and fruit-attachment obscure insight.