Adhyāya 2: Nārada’s Disclosure—Karṇa’s Training and the Brahmin’s Curse (Śānti-parva)
इसीलिये उसने बाल्यावस्थामें ही राजा दुर्योधनके साथ मित्रता स्थापित कर ली और दैवकी प्रेरणासे तथा स्वभाववश भी वह आपलोगोंके साथ सदा द्वेष रखने लगा ।।
tasmād bālye eva rājñā duryodhanena saha maitrīṁ sthāpitavān; daivapreranā-vaśāt svabhāvataś ca sa yuṣmāsu sadā dveṣaṁ cakāra. vīryādhikam athālakṣya dhanurvede dhanañjayam, droṇaṁ rahasy upāgamya karṇo vacanam abravīt.
ດັ່ງນັ້ນ ໃນວັຍເດັກ ລາວໄດ້ສ້າງມິດຕະພາບກັບກະສັດ ດຸຣະໂຢທະນະ; ແລະດ້ວຍການຊັກນຳຂອງຊະຕາກຳ ພ້ອມທັງນິໄສຂອງຕົນ ລາວຈຶ່ງມີຄວາມຊັງຊັງຕໍ່ພວກເຈົ້າຢູ່ເສມອ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນວ່າ ທະນັນຊະຍະ (ອາຣະຈຸນ) ເຫນືອກວ່າຜູ້ອື່ນໃນພະລັງແຫ່ງວິຊາທະນູ, ກັນນະ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ດໂຣນະ ໃນທີ່ລັບ ແລະໄດ້ກ່າວຄຳຕໍ່ທ່ານ.
नारद उवाच
The passage highlights how hostility can arise from a mix of destiny, personal temperament, and chosen alliances; ethically, it warns that envy and partisan friendship, if unchecked, become enduring causes of adharma and conflict.
Nārada explains that Karṇa allied with Duryodhana early and developed lasting enmity toward the Pāṇḍavas; seeing Arjuna excel in archery, Karṇa privately approaches Droṇa to speak—foreshadowing the intensification of their rivalry.