Adhyāya 2: Nārada’s Disclosure—Karṇa’s Training and the Brahmin’s Curse (Śānti-parva)
“नराधम! जब पृथ्वीमें तेरा पहिया फँस जायगा और तू अचेत-सा हो रहा होगा, उस समय तेरा शत्रु पराक्रम करके तेरे मस्तकको काट गिरायेगा। अब तू चला जा ।।
narādhama! yadā pṛthivyāṃ tava cakraṃ saṃsaktam bhaviṣyati, tvam ca acetana iva bhaviṣyasi, tadā tava śatruḥ parākrameṇa tava mastakaṃ chittvā pātayiṣyati. idānīṃ tvaṃ gaccha. yathā iyaṃ gauḥ hatā mūḍha pramattena tvayā mama, tathā pramattasya te ’rātiḥ śiras pātayiṣyati.
ນາຣະດະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຄົນຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດ! ເມື່ອລໍ້ລົດຮົບຂອງເຈົ້າຈົມແລະຕິດຢູ່ໃນດິນ ແລະເຈົ້າຈະເຫມືອນຄົນຫມົດສະຕິ ໃນເວລານັ້ນສັດຕູຂອງເຈົ້າຈະສະແດງວິລະກຳ ແລະຟັນຫົວເຈົ້າໃຫ້ຕົກ. ໄປເຖີດດຽວນີ້. ຄົນໂງ່! ເຊັ່ນທີ່ເຈົ້າໄດ້ຂ້າງົວນີ້ອັນເປັນຂອງຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມປະມາດ ສັດຕູຂອງເຈົ້າກໍຈະຕັດຫົວເຈົ້າໃນຍາມທີ່ເຈົ້າປະມາດເຊັ່ນກັນ»។
नारद उवाच
Heedlessness (pramāda) in violating dharma—here, the wrongful killing of a cow—invites corresponding downfall; negligence becomes the opening through which retribution arrives.
Nārada rebukes a wrongdoer for killing a cow and foretells a fitting end: at a moment of vulnerability—when the chariot-wheel is stuck and the person is dazed—an enemy will be able to behead him.