जपयोगयोः तुल्यफलनिर्णयः
Adhyāya 193: Adjudication of the Comparable Fruits of Japa and Yoga
इह धर्मपरा: केचित् केचिन्नैकृतिका नरा: । सुखिता दुःखिता: केचिन्निर्थना धनिनो5परे
iha dharmaparāḥ kecit kecin naikṛtikā narāḥ | sukhitā duḥkhitāḥ kecin nirdhanā dhaninō 'pare ||
ພາຣະດວາຊະ ກ່າວວ່າ: ໃນໂລກມະນຸດນີ້ ບາງຄົນເປັນຜູ້ຍຶດທຳມະ, ແຕ່ບາງຄົນເປັນຄົນຫລອກລວງຄົດຄຽວ. ດັ່ງນັ້ນ ບາງຄົນຢູ່ຢ່າງສຸກ ແລະ ບາງຄົນຢູ່ຢ່າງທຸກ; ບາງຄົນກາຍເປັນຄົນຮັ່ງມີ ແຕ່ບາງຄົນຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ.
भरद्वाज उवाच
Human outcomes such as happiness/suffering and wealth/poverty are linked to moral orientation: devotion to dharma versus deceitful conduct. The verse frames social differences as ethically meaningful, inviting self-examination and commitment to righteous behavior.
In the Śānti Parva’s instructional setting, Bharadvāja speaks as a teacher, observing the variety of human character in the world—some righteous, some fraudulent—and pointing to the resulting diversity of life conditions.