Shloka 18
Varṇa-lakṣaṇa and Ātma-saṃyama (Marks of Social Conduct and Self-Restraint) | वर्णलक्षणम् एवं आत्मसंयमः
दीर्घकालेन तपसा सेवितेन तपोवने । धर्मनिर्धूतपापानां सम्पद्यन्ते मनोरथा:,तपोवनमें रहकर की हुई दीर्घकालतककी तपस्यासे तथा धर्मसे जिनके सारे पाप धुल गये हैं, उनके सम्पूर्ण मनोरथ सफल हो जाते हैं
dīrghakālena tapasā sevitena tapovane | dharmanirdhūtapāpānāṃ sampadyante manorathāḥ ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: ດ້ວຍການບຳເນົາຕະປະສະຍາອັນຍາວນານ ໃນປ່າແຫ່ງການບຳເນົາ (ຕະໂປວະນະ) ແລະດ້ວຍການດຳລົງຊີວິດຕາມທຳມະ, ບາບທັງຫຼາຍຂອງຜູ້ມີວິໄນຖືກຊຳລະອອກ; ສຳລັບຜູ້ບໍລິສຸດແລ້ວນັ້ນ ຈຸດໝາຍ ແລະຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈຍ່ອມສຳເລັດສົມຫວັງ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Sustained tapas supported by dharmic conduct purifies past wrongdoing; when inner impurity is removed, one’s legitimate aims naturally find completion.
In the Śānti Parva’s instruction on righteous living, Bhīṣma teaches that long-term ascetic discipline in a tapovana, together with adherence to dharma, leads to the cleansing of sin and the fulfillment of one’s aspirations.