Shloka 52
बक-गौतमाख्यानम् / The Baka–Gautama Account
On Gratitude and Friendship Ethics
विधुन्वन्नसिमाकाशे तथा युद्धचिकीर्षया । तदनन्तर भगदेवताके नेत्रोंका नाश करनेवाले महान् बल और पराक्रमसे सम्पन्न शूलपाणि भगवान् महादेव काल और अग्निके तुल्य तेजस्वी खड्गको तथा बिजलीसहित मेघके समान चमकीली तीन कोनोंवाली ढालको हाथमें लेकर भाँति-भाँतिके मार्गोंसे विचरने लगे; और युद्ध करनेकी इच्छासे वह तलवार आकाशमें घुमाने लगे || ५०-५१ ह ।। तस्य नादं विनदतो महाहासं च मुज्चत:
vidhunvann asim ākāśe tathā yuddha-cikīrṣayā | tad-anantaraṁ bhagadevatāke netrāṇāṁ nāśaṁ karṇe-vāle mahān bala-parākrama-sampannaḥ śūla-pāṇiḥ bhagavān mahādevaḥ kāla-agnī-tulya-tejasvī khaḍgaṁ tathā vidyut-sahita-megha-samāna-camkīlī trikoṇāḍhālaṁ haste gṛhītvā bhānti-bhānti-ke mārgaiḥ vicarane lage; yuddha-karaṇe-kī icchā-se saḥ talavāra ākāśa-meṁ ghumāne lage || 50–51 ha || tasya nādaṁ vinadataḥ mahāhāsaṁ ca muñcataḥ
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ລາວຫວຽງດາບໃນອາກາດ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະຮົບ. ຈາກນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ຊູລະປານິ, ຜູ້ມີພະລັງແລະວິລະກຳອັນໃຫຍ່, ຜູ້ທຳລາຍຕາຂອງພະພາກະ—ໄດ້ຖືດາບທີ່ສ່ອງໄສດັ່ງການເວລາແລະໄຟ, ແລະໂລ່ສາມມຸມອັນສະຫວ່າງ ຄ້າຍເມກມີຟ້າຜ່າ. ລາວເຄື່ອນໄປຕາມກົນລະຍຸດຫຼາຍຢ່າງ; ແລະດ້ວຍໃຈປາຖະໜາຈະຮົບ ລາວຍັງຫວຽງດາບວົນໄປໃນຟ້າ. ເມື່ອລາວຄຳຮາມ ແລະປ່ອຍສຽງຫົວເຮາະອັນນ່າສະພຶງກົວ…»
भीष्म उवाच