Shloka 27
Adhyāya 166: Kṛtaghna-doṣa (कृतघ्नदोषः) — the fault of ingratitude and the limits of expiation
उदपानोदके ग्रामे ब्राह्मणो वृषलीपति: । उषित्वा द्वादश समा: शूद्रकर्मेव गच्छति,जिस गाँवमें एक ही कुएँका पानी सब लोग पीते हैं, वहाँ बारह वर्षोतक निवास करनेसे तथा शूद्रजातिकी स्त्रीके साथ विवाह कर लेनेसे ब्राह्मण भी शूद्र हो जाता है
udapānodake grāme brāhmaṇo vṛṣalīpatiḥ | uṣitvā dvādaśa samāḥ śūdrakarmāiva gacchati ||
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: ໃນບ້ານທີ່ທຸກຄົນດື່ມນ້ຳຈາກບໍ່ດຽວກັນ, ພຣາຫມັນຜູ້ໃດໄດ້ເປັນຜົວຂອງຍິງຊູດຣະ (Śūdra) ແລະຢູ່ອາໄສທີ່ນັ້ນສິບສອງປີ ຍ່ອມຖືກນັບວ່າເປັນຜູ້ດຳເນີນຄວາມປະພຶດ ແລະອາຊີບແບບຊູດຣະ. ຂໍ້ນີ້ວາງວ່າ ຕົວຕົນທາງສັງຄົມເກີດຈາກການຄົບຄືນຍາວນານ, ການແຕ່ງງານ, ແລະວິຖີຫາກິນ; ເຕືອນວ່າ ການຈົມຢູ່ໃນວິຖີທີ່ບໍ່ແມ່ນພຣາຫມັນເປັນເວລາຍາວ ຈະນຳໄປສູ່ການປ່ຽນແປງການຍອມຮັບວັນນະ ແລະໜ້າທີ່.
भीष्म उवाच