Shloka 31
Adhyāya 159 — Dāna–Dakṣiṇā, Āpaddharma Measures, and Prāyaścitta Classifications
न भयं क्रोधचापल्ये न शोकस्तेषु विद्यते | न धर्मध्वजिनश्वैव न गुहूं कज्चिदास्थिता:,उनमें भय, क्रोध, चपलता तथा शोक नहीं होता। वे धर्मध्वजी (पाखण्डी) नहीं होते, किसी गोपनीय पाखण्डपूर्ण धर्मका आश्रय नहीं लेते हैं
na bhayaṁ krodha-cāpalye na śokas teṣu vidyate | na dharma-dhvajinaś caiva na guhūṁ kaścid āśritāḥ ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: ໃນພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ, ບໍ່ມີຄວາມໂກດ ຫຼືຄວາມຫວັ່ນໄຫວຟຸ້ງຊ່ານ, ແລະບໍ່ມີຄວາມໂສກ. ພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນຄົນຫຼອກລວງທີ່ຊູດທຳມະເປັນທຸງ; ແລະບໍ່ມີໃຜໃນພວກເຂົາອາໄສຄວາມເຊື່ອລັບໆອັນຫຼອກລວງ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True righteousness is marked by inner steadiness—absence of fear, anger, fickleness, and grief—and by sincerity: one should not display dharma outwardly while hiding deceitful or secretive, self-serving practices.
In Bhīṣma’s instruction in the Śānti Parva, he describes the qualities of genuinely virtuous people, contrasting them with ‘dharma-dhvajins’—those who use the appearance of piety as a cover for hypocrisy.