Shloka 3
Adhyāya 159 — Dāna–Dakṣiṇā, Āpaddharma Measures, and Prāyaścitta Classifications
अत: पापमधर्मश्च यथा दुःखमनुत्तमम् | निकृत्या मूलमेतद्धि येन पापकृतो जना:,लोभसे ही पाप, अधर्म तथा महान् दुःखकी उत्पत्ति होती है। शठता तथा छल- कपटका भी मूल कारण लोभ ही है। इसीके कारण मनुष्य पापाचारी हो जाते हैं
ataḥ pāpam adharmaś ca yathā duḥkham anuttamam | nikṛtyā mūlam etad dhi yena pāpakṛto janāḥ ||
ດັ່ງນັ້ນ ຈາກຄວາມໂລບ ບາບແລະອະທຳ ກໍເກີດຂຶ້ນ, ພ້ອມທັງຄວາມທຸກອັນໃຫຍ່ຫຼວງຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ແທ້ຈິງແລ້ວ ຄວາມໂລບແມ່ນຮາກແຫ່ງການຫລອກລວງ ແລະຄວາມຄົດຄ້ຽວ; ເພາະມັນ ມະນຸດຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ກະທຳຊົ່ວ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Greed (lobha) is presented as the root cause that generates sin (pāpa), unrighteousness (adharma), deceitful behavior (nikṛti), and ultimately intense suffering (anuttama duḥkha).
In the Shanti Parva’s instruction on dharma and conduct, Bhishma continues his ethical teaching, diagnosing greed as the underlying source of moral downfall and the suffering that follows.