Shloka 83
शरणागतं च यो हन्यात् तुल्यं तेषां च पातकम् | “जो कोई पुरुष ब्राह्मणकी, लोकमाता गायकी तथा शरणागतकी हत्या करता है, उन तीनोंको समानरूपसे पातक लगता है
śaraṇāgataṃ ca yo hanyāt tulyaṃ teṣāṃ ca pātakam |
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດຂ້າຜູ້ທີ່ໄດ້ມາຂໍພຶ່ງພາອາໄສ ບາບທີ່ເກີດຂຶ້ນຈະເທົ່າກັນກັບການຂ້າຜູ້ທີ່ຖືກທຳມະປົກປ້ອງຢ່າງສູງສຸດ—ເຊັ່ນ ພຣາຫມັນ ແລະ ງົວຜູ້ເປັນແມ່ຂອງໂລກ. ຄຳສອນນີ້ຊີ້ວ່າ ການເຮັດຮ້າຍຜູ້ອ່ອນແອທີ່ຍອມຈຳນົນຂໍການຄຸ້ມຄອງ ແມ່ນການລະເມີດຈັນຍາບັນທີ່ຫນັກທີ່ສຸດ ເພາະການຂໍພຶ່ງພາອາໄສເຮັດໃຫ້ເກີດພັນທະການປົກປ້ອງທີ່ລະເມີດບໍ່ໄດ້.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
To harm or kill a person who has sought refuge is a major adharma; it is treated as a grave sin on par with the most condemned killings (such as of a brāhmaṇa and the cow). Refuge imposes a strict duty of protection.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma after the war. Here he emphasizes the sanctity of śaraṇāgati: once someone surrenders, they must not be harmed, and violating this protection brings severe moral consequence.