कपोत-लुब्धकसंवादः — Hunter’s Remorse and Renunciatory Resolve
अपन का छा ] अतकडऑकाडज द्विचत्वारिशर्दाधिकशततमो< ध्याय: आपत्कालमें राजाके धर्मका निश्चय तथा उत्तम ब्राह्मणोंके सेवनका आदेश युधिछिर उवाच यदि घोर समुद्िष्टमश्रद्धेयमिवानृतम् । अस्ति स्विद् दस्युमर्यादा यामहं परिवर्जये
Yudhiṣṭhira uvāca | yadi ghoraṃ samudiṣṭam aśraddheyam ivānṛtam | asti svid dasyu-maryādā yām ahaṃ parivarjaye ||
ຢຸດທິສຖິຣະກ່າວວ່າ: “ຖ້າແມ່ນແຕ່ສຳລັບຜູ້ສູງສົ່ງ ການກະທຳອັນນ່າສະພຶງກົວ—ຈົນເຫັນຄືບໍ່ນ່າເຊື່ອ ເກືອບດັ່ງຄຳມຸສາ—ຍັງຖືກກຳນົດໃຫ້ເປັນໜ້າທີ່ໃນຍາມວິກິດ, ແລ້ວສຳລັບພວກໂຈນ ແລະ ຜູ້ປົ້ນສະດົມ ຈະຍັງເຫຼືອຂອບເຂດໃດຂອງຄວາມຊົ່ວອີກ? ຈົ່ງບອກຂ້າ: ຂອບເຂດໃດທີ່ຂ້າຄວນປະຖິ້ມເສຍເປັນນິດ?”
युधिछिर उवाच
Even when emergency-dharma (āpaddharma) permits harsh actions, one must still ask whether any inviolable moral boundary remains; Yudhiṣṭhira insists that dharma cannot become indistinguishable from criminality.
In the Śānti Parva’s discussion of conduct in calamity, Yudhiṣṭhira challenges the idea that extremely severe acts can be ‘duty’ in crisis, asking what line separates righteous necessity from the behavior of bandits.